"Nu klopt het voor mij"

Nicky de Jong (27) realiseerde zich twee jaar geleden dat ze eigenlijk een vrouw is. Haar nieuwe naam past beter bij haar.

“Ik ben geboren als meisje in het lichaam van een jongen. Als kind was ik al anders dan andere kinderen. Voetballen vond ik niets, ik speelde liever met poppen en voerde toneelstukjes op. Mijn omgeving accepteerde me zoals ik was, het werd niet gezien als iets raars. Daardoor heb ik nooit gedacht dat ik in het verkeerde lichaam zat. Toen ik eindelijk besefte hoe het zat, viel er heel veel op zijn plek.

Ik weet nog heel goed hoe ik huilend aan mijn vriendin vertelde dat ik in transitie wilde. ‘Ja maar dit klópt’, zei ze, ‘dit moet je gaan doen.’ Ze was alleen maar blij voor me. Een paar dagen later nam ze me mee naar de stad. Ze stond erop dat ik iets moois voor mezelf kocht; ik heb die dag voor 500 euro aan make-up gekocht. Zo begripvol als zij reageerde gelukkig iedereen in mijn omgeving. Toen ik het vertelde, zei een goede vriendin van me: ‘nou oké, kopje thee?’. Ze keek er totaal niet van op. ‘Je was altijd al een vriendin van me’, zei ze.”

“Op 1 mei 2019 heb ik de keuze gemaakt om in transitie te gaan. Bij mijn nieuwe ik hoort een nieuwe naam. Mijn oude, dode naam was Nick. Samen met mijn ouders en vriendin heb ik daar Nicky van gemaakt. Geen gekkigheid, gewoon een Griekse ij erachter en klaar. Dat past helemaal bij wie ik ben. Afgezien van mijn uiterlijk ben ik namelijk niet veranderd. Die ‘y’ heeft er voor mijn gevoel altijd al gestaan, alleen heb ik dat zelf nooit geweten.”

“Er is gewoon een foutje gemaakt, zo zie ik het. Het is voor mij zo kloppend nu. Ik hoefde er ook helemaal niet aan te wennen; als ik mijn naam ergens moest intypen, tikte ik die ‘y’ er als vanzelf bij. Anderen moesten er wel even aan wennen. In het begin vond ik het lastig als mensen me per ongeluk bij mijn oude naam noemden, nu merk ik het niet meer en zie ik het gewoon als een afkorting.

Je naam en geslacht overal laten aanpassen valt trouwens niet mee. Bij sommige bedrijven moet je fysiek langskomen met je nieuwe paspoort en een verklaring van je genderteam. Als je die laatste al hebt, want de wachtlijsten zijn nu heel lang. Zo kan het jaren duren voordat je überhaupt je paspoort kunt aanpassen. Je diploma’s zijn ook niet meer geldig; je moet echt overal achteraan. Ik werd vaak van het kastje naar de muur gestuurd, het is een heel gedoe. Daar staan veel mensen niet bij stil. Maar als het dan uiteindelijk is gelukt, is het een hele opluchting. Eindelijk ben je officieel wie je altijd al was.”

© Roxanne Vis – RTL-Nieuws – 14-05-2021